Thijs’ world

Meisje, m'n meisje

Het regent.
Het regent al even.
Het regent al de hele tijd.

Blijf toch niet uit dat raam staren.
Doe het open, ga naar buiten.
Ik weet het, je zal nat worden
maar dat geeft niet.

Meisje, m'n meisje

Laat je maar gaan
ik zal 't je niet kwalijk nemen
en 'k zal ook niet zitten wachten
tot je eenzaam bent.

Maar,
Meisje, m'n meisje

'k Zal wel aan je denken.

Uit alle hoeken komt commentaar op het voorstel van Elio Di Rupo om bedrijfswagens zwaarder te belasten. Na het verschijnen van de resultaten van het onpartijdig onderzoek van Mark De Haes, CEO van Mercedes-Benz BeLux, verschenen ook tal van andere studies omtrent dit voorstel.

Zo onderzocht bioloog dr. Thijs Psuedoniem het effect dat de nieuwe belasting zou hebben op de lengte van de gemiddelde penis. Dr. Psuedoniem verwacht een zeer duidelijk verbant te zien tussen de invoering van de nieuwe belasting en de lengte van het mannelijk lid.

“Mijn resultaten liggen in de lijn van de resultaten die dr. De Haes eerder liet publiceren.” liet dr. Psuedoniem ons weten. “Het is reeds lang bekend in wetenschappelijke kringen dat het gebruik van een grote, dure wagen een rechtstreekse invloed heeft op de grootte van de fallus. Het invoeren van een belasting op bedrijfswagens zou wel eens kunnen betekenen dat de gemiddelde lengte met zo’n twee a drie centimeter stijgt.”

Angst voor kleine wagens

“Het lijkt er op dat een extra belasting wel eens zou kunnen betekenen dat steeds meer mensen hun grote Audi of BMW zullen moeten inleveren en in de plaats zelf een wagen zullen moeten kopen. Onderzoek heeft echter uitgewezen dat de meeste mensen niet meteen naar deze dure modellen grijpen als ze deze ook effectief zelf moeten betalen.”

Een Pixo voor mijn vrouw

Een kleine enquête op straat lijkt deze resultaten te bevestigen. Een testgroep van dertien mensen werd gevraagd met welke wagens zij reden; de resultaten waren opmerkelijk. De waarde van de bedrijfswagen lag al snel boven de €30’000, terwijl voor een eigen wagen vaak maar €12’000 werd betaald.

Mark Dinges vertelde ons: “Ikzelf rij met een Bugatti Veyron, betaald door het bedrijf waar ik werk. Daarvoor moet ik wel €300 per maand aan loon afstaan. Toen ook mijn vrouw een eigen wagen wou – om de kinderen van school te halen en boodschappen te doen – hebben we echter échte kostprijs van wagens ontdekt. Daarom kocht ik voor mijn vrouw een Nissan Pixo, kostprijs €7’000. Maar ze moet wel een straat verder parkeren opdat de buren hem niet zouden zien.”

Vrouwen reageren verheugd

Het onderzoek van dr. Psuedoniem kan in ieder geval op heel wat vreugde van de vrouwelijke bevolking rekenen. Maaike Dinges, vrouw van Mark Dinges, verklaard: “Sinds die Bugatti Veyron voor de deur staat, komt er bij ons niet veel meer van in huis. Ik heb nooit geloofd in de theorie dat de lengte van de lul omgekeerd evenredig is met de kostprijs van de wagen, maar het verschil was opmerkelijk! Vroeger reden we met een 2CV, een prima wagentje waar we héél veel plezier in beleefd hebben. Sinds die Bugatti voor de deur staat, ziet ik ‘m bijna niet meer! Hij is enkel met die wagen bezig.”

“Butterfly effect”

Dr. Psuedoniem gaat echter nog verder in zijn theorieën. “De invoering van deze belasting zou nog wel eens een hele hoop extra resultaten met zich mee kunnen brengen” gaat hij verder. “Als de fallus van iedere hardwerkende Vlaming met een bedrijfswagen, zoals voorspeld, twee a drie centimeter zal groeien, zal dat ook een invloed hebben op de massa van de aarde. Verwacht wordt dat de maan uit zijn baan om de aarde zal gesleurd worden en een – langzame - neerwaartse spiraal in zal zetten. Het gaat zelfs verder, aan de hand van mijn berekeningen verwacht ik dat de maan integraal in Vlaanderen zal neerstorten. Ik verwacht dat dit erg nadelig zal zijn voor de werkgelegenheid in België.”

“Dit voorstel is spelen met vuur.” beëindigt dr. Psuedoniem zijn betoog. “Dat die vuile Waal achteraf maar niet zegt dat we hem niet gewaarschuwd hadden.”

Hey Poeskin, makker,

Weet je nog dat je eens in bad was gevallen? Dat je gewoon langs de rand van het bad aan het wandelen was, gewoon een slokje water wou nemen, de grip onder je pootjes verloor en simpelweg in ‘t water gleed?

Of dat je zo heerlijk arrogant aan de omheining zat, een halve meter van de bloeddorstige, kwade hond die je maar al te graag een kopje kleiner zou maken?

Of hoe je van het dak op het anderhalve meter verdere muurtje sprong, dat muurtje dat zelf maar 5cm breed was?

Dat je verdween voor uren om dan doodleuk gewoon terug naar huis te komen om te eten, en daarna weer te verdwijnen?

Hoe je op een nacht per ongeluk in mijn dekbed gekropen was en er niet meer uit kon?

Ik ga je missen, makker.

Nog maar eens naar Londen dan maar, voor Portishead deze keer. Ik, als onbenullige niet-kenner van deze schitterende band, wist niet goed wat te verwachten, maar écht, wat een ervaring.

Het optreden zelf was een deel van het festival I’ll be your mirror, een evenement georganiseerd door ATP. Portishead zelf was curator en het muzikale gedeelte was in ieder geval overweldigend… Wel, PJ Harvey en Portishead dan toch… Vooral Portishead.

Enkel jammer dat het volledige programma veranderd was en dat dit niet opgenomen was in het boekje, waardoor we twee optredens gewoon volledig gemist hebben. Ook jammer dat het cinema gedeelte nogal ferm samen viel met de muziek, waardoor we de cinema zaal ook gewoon niet gezien hebben. En ja, ook jammer dat een pint £4,00 kostte (welliswaar een pint, maar toch nog steeds vrij prijzig).

En voor de rest, ja, Londen blijft Londen. Parken, museums, muzikanten, metro’s, druk, … Maar deze keer wel bijzonder zonnig!

[salbumphotos=18,144,3,n,n,uploaded_timestamp,center,]

Dank aan Sofie om me mee te nemen!

Hallo, ik ben mijn baard. Ik ben ongeveer drie maanden oud en best wel behoorlijk lang voor mijn leeftijd. Ik heb mooie tijden gekend, feestjes vol bier en hete wijven, innige nachten met schone slaapsters; ik heb best wel een stukje van de wereld gezien. Tot vandaag. Vandaag is de dag dat ik zal sterven.

Ik was best wel tevreden met mezelf; ik vond mezelf best wel mooi. Maar het hoofd waar ik aan hing vond me dus wat minder. Ik steek het allemaal op de vriendin van dat hoofd, het is allemaal haar fout dat ik moest sterven. Hoewel dat hoofd wel steeds blijft zeggen dat het zelf ook vond dat het leek alsof zijn kop ontploft was en dat het haar alle richtingen uit ging.

Ik ben niet bang om te sterven.

Ik heb me nog even proberen verzetten, maar zelfs de politiesnor moest er aan geloven. Gelukkig blijft er toch nog een heel klein beetje van me over, om de mensen te herinneren aan mijn hoogdagen.

Vaarwel,

Baard.