Zo onderzocht bioloog dr. Thijs Psuedoniem het effect dat de nieuwe belasting zou hebben op de lengte van de gemiddelde penis. Dr. Psuedoniem verwacht een zeer duidelijk verbant te zien tussen de invoering van de nieuwe belasting en de lengte van het mannelijk lid.

“Mijn resultaten liggen in de lijn van de resultaten die dr. De Haes eerder liet publiceren.” liet dr. Psuedoniem ons weten. “Het is reeds lang bekend in wetenschappelijke kringen dat het gebruik van een grote, dure wagen een rechtstreekse invloed heeft op de grootte van de fallus. Het invoeren van een belasting op bedrijfswagens zou wel eens kunnen betekenen dat de gemiddelde lengte met zo’n twee a drie centimeter stijgt.”

Angst voor kleine wagens

“Het lijkt er op dat een extra belasting wel eens zou kunnen betekenen dat steeds meer mensen hun grote Audi of BMW zullen moeten inleveren en in de plaats zelf een wagen zullen moeten kopen. Onderzoek heeft echter uitgewezen dat de meeste mensen niet meteen naar deze dure modellen grijpen als ze deze ook effectief zelf moeten betalen.”

Een Pixo voor mijn vrouw

Een kleine enquête op straat lijkt deze resultaten te bevestigen. Een testgroep van dertien mensen werd gevraagd met welke wagens zij reden; de resultaten waren opmerkelijk. De waarde van de bedrijfswagen lag al snel boven de €30’000, terwijl voor een eigen wagen vaak maar €12’000 werd betaald.

Mark Dinges vertelde ons: “Ikzelf rij met een Bugatti Veyron, betaald door het bedrijf waar ik werk. Daarvoor moet ik wel €300 per maand aan loon afstaan. Toen ook mijn vrouw een eigen wagen wou – om de kinderen van school te halen en boodschappen te doen – hebben we echter échte kostprijs van wagens ontdekt. Daarom kocht ik voor mijn vrouw een Nissan Pixo, kostprijs €7’000. Maar ze moet wel een straat verder parkeren opdat de buren hem niet zouden zien.”

Vrouwen reageren verheugd

Het onderzoek van dr. Psuedoniem kan in ieder geval op heel wat vreugde van de vrouwelijke bevolking rekenen. Maaike Dinges, vrouw van Mark Dinges, verklaard: “Sinds die Bugatti Veyron voor de deur staat, komt er bij ons niet veel meer van in huis. Ik heb nooit geloofd in de theorie dat de lengte van de lul omgekeerd evenredig is met de kostprijs van de wagen, maar het verschil was opmerkelijk! Vroeger reden we met een 2CV, een prima wagentje waar we héél veel plezier in beleefd hebben. Sinds die Bugatti voor de deur staat, ziet ik ‘m bijna niet meer! Hij is enkel met die wagen bezig.”

“Butterfly effect”

Dr. Psuedoniem gaat echter nog verder in zijn theorieën. “De invoering van deze belasting zou nog wel eens een hele hoop extra resultaten met zich mee kunnen brengen” gaat hij verder. “Als de fallus van iedere hardwerkende Vlaming met een bedrijfswagen, zoals voorspeld, twee a drie centimeter zal groeien, zal dat ook een invloed hebben op de massa van de aarde. Verwacht wordt dat de maan uit zijn baan om de aarde zal gesleurd worden en een – langzame - neerwaartse spiraal in zal zetten. Het gaat zelfs verder, aan de hand van mijn berekeningen verwacht ik dat de maan integraal in Vlaanderen zal neerstorten. Ik verwacht dat dit erg nadelig zal zijn voor de werkgelegenheid in België.”

“Dit voorstel is spelen met vuur.” beëindigt dr. Psuedoniem zijn betoog. “Dat die vuile Waal achteraf maar niet zegt dat we hem niet gewaarschuwd hadden.”

De kerel heeft eigenlijk niets om over te schrijven. Z’n leven is gevuld met computers. Computers en school. Als hij niet op school zit, zit hij te programmeren. Als hij niet aan het programmeren is, zit hij te gamen. En ondertussen nog af en toe verliefd zijn ook.

Vier jaar later heb ik nog steeds niets om over te schrijven. De blog blijft leeg; gevuld met random thoughts; en een heleboel dt-fouten. De blog hoort nu een uithangbord van m’n zelfstandige activiteiten te zijn. Er horen interessante, technische artikelen te staan waaruit blijkt dat ik een goede developer ben. Ik hoor interessante nieuwtjes te publiceren waaruit blijkt dat ik mee ben met de laatste technologieën. Een toekomstig werkgever dient hier te ontdekken welk vlees hij in de kuip neemt.

Maar de laatste nieuwtjes lees ik zelf op andere blogs, waarom er nogmaals over schrijven? Waarom beschrijven hoe lekker Ice Tea is en op welke temperatuur je deze het beste drinkt? Waarom reclame maken voor een gadget die ik na een paar maanden toch beu ben?

Zo blijft de blog dus leeg. Een enkele bedenking bij een politieke beslissing of een eeuwige rant over “de Lijn”; het haalt ook weinig uit. Het gaat niet om bezoekers of uithangborden; ‘t Is een openbaar dagboek vol openbare geheimen. Melig? Inderdaad. Maar wat dan nog.

En ondertussen wordt het slapend diertje naast mij wakker terwijl ik de lader van m’n laptop insteek. “Alles in orde? Wat ben je aan’t doen?” “Ga maar weer ronken, diertje. Ik schrijf gewoon even in m’n dagboek. Nog even wat dt-foutjes toevoegen en ik doe de laptop dicht.”

Met grote, rode verbodstekens aan alle andere deuren wordt duidelijk gemaakt dat achteraan instappen écht wel passé is. Het enige wat we nog missen is een automatische stem die aan alle andere deuren “Nicht einsteigen” roept.

Net toen de Lijn eindelijk zijn service verbeterde (vriendelijke chauffeurs over het algemeen, hetzelfde geldt voor de controlleurs) is dit “veestapel” gebod een stap achteruit is in het positieve image dat de Lijn zich even aanmat.

En wat doet het er voor mij ook toe dat we vooraan moeten instappen. Ik maak gerust elke rit mijn portefeuille open om mijn buzzy pass (jarenlange vaste klant) te tonen. Het draait bij mij om de communicatie. Gebodsborden laten de rebel in mij bovenkomen. Positieve communicatie kan toch zó moeilijk niet zijn?

Bron: De Lijn.

Het kapitalisme op de rand van een afgrond.

Tijd om naar Zeitgeist te kijken. Deze film analiseert de evulatie van de westerse maatschappij en geeft hier een heftig stukje commentaar op.

Hoewel het orgineel zich misschien wat voordoet als één van de vele samenzweringstheorieën, het vervolg is dat allerminst. Het is dan ook op het tweede deel dat uw aandacht wil vestigen.

In tegenstelling tot de meeste echte complot-films, biedt dit verhaal een alternatief! In samenwerking met het Venus Project verhaalt deze film een wereld zonder slavernij, sweatshops, corrupte wereldbanken en derde wereldslanden. Hoewel het Venus project wat met z’n hoofd in de wolken loopt, is het idee van technologie de vrij loop te laten alles behalve slecht te noemen.

Besluit: zeker kijken! Vooral het tweede deel is indrukwekkend. Het is geen vervolgverhaal!

Als er geld te rapen valt, is het geen probleem om te privatiseren. Maar als er problemen zijn toch terug bij Vadertje Staat? Belachelijk.

Dat jongeren onder de twaalf eigenlijk helemaal niet op straat horen om twaalf uur, laat ik hier even buiten beschouwing. Het instellen van een avondklok, en meerbepaald de verschillende redenen die mensen in bovenstaande geluidsfragment geven, dat is de ware ondergang van onze maatschappij.

Een fragment:
“Da vind ik een éél goe idee, zeker voor mensen die zo nog een terraske willen doen en dan zo van die jongeren die… ja, éél goe idee.”

Stel je eens voor. Je doet een terrasje, om twaalf uur ‘s nachts. (Wat doe je om twaalf uur eigenlijk op een terras? Om twaalf uur is het donker!. Maar toch, je zit op een terrasje en plots zijn er… jongeren. Dat wordt rennen naar de auto geblazen!

Ik kan de mensen van 1:42 meer dan gelijk geven: Waar mensen bij elkaar komen is er altijd overlast. Je moet dat kunnen verdragen. Verdraagzaamheid, mensen. Is dat zoveel gevraagd?

De jeugd van tegenwoordig…

Dat de olympische spelen een sportevenement zijn en dus eigenlijk zonder politieke invloeden moet gevoerd worden, is al lang een valse veronderstelling gebleken. China heeft ondertussen toenadering gezocht met het olympische comité en zijn bereid te praten over de situatie in Tibet.

Broeders aller werelddelen, verenigt u en dooft die vlam! Hoewel ik het niet zo heb met boedisten en hun onwereldse mentaliteit, kunnen situaties als die in Tibet onmogelijk door de beugel. Dooft die vlamme!

Arbeidsrechten
Tibet is echter niet het enige hekelpunt in de hele Chinese problematiek. Ook de rechten van de mens en, specifieker, de rechten van de arbeider staan onder druk. Een half jaar geleden was er al een internationale fakkeltoch voor de mensenrechten in China.

Update: Ook in San Francisco is er duidelijk wat tumult rond de Olympische vlam. Activoerders zijn er de Golden Gate brug opgeklommen om metershoge slogans te tonen. Foto’s: DAG.

Dit is natuurlijk een keuze die ik enkel kan toejuigen: door Linux al op school tegen te komen, zal Linux ongetwijfeld veel minder vreemd overkomen. Ook is het, vanuit financieel standpunt, maar eerlijk dat op school gratis software gebruikt wordt: op die manier kan iedereen ook thuis gebruik maken van de op school geleerde computa skills.

Zwitserland promoot het gebruik van open software al langer, net zoals ook de Belgische overheid tracht te doen. Helaas blijft het in België bij het standaardiseren van ODF (opensource document format). Ook andere overheden richten zich steeds meer op open software; zo tekende de Australische overheid in december 2007 een groot contract met Novell om Linux in verschillende departementen in te voeren.

De toekomst ligt bij Microsoft? Ik dacht het niet

Bron: ZDNet

Ik moet echter toegeven dat ik niet weet aan welke kant ik hiermee eigenlijk sta. Dat geweld om een cartoon niet door de beugel kan en vrije meningsuitings / spot nu eenmaal een van onze westerse pijlers is, kan niet ontkend worden. De westerlingen die zich mengen in de Islamitische cultuur is echter een ander paar mauwen: hoewel ik zeker niet achter de vaak onmenselijke leefomstandigheden sta kan ik niet ontkennen dat ik een “leef en laat leven” mentaliteit beter vind.

Een perfect werkende theorie, maar daar tegenover staat natuurlijk dat we allemaal op dezelfde planeet leven en sowieso met elkaar in contact komen. Door een speling van het lot hangt de huidige economie stevig vast aan de olie producerende landen en zijn we dus voor een groot deel afhankelijk van datgene dat zo sterk tegen onze waarden in gaat.

Om alles goed te maken, ook mopje met Jezus. Hij heeft kennelijk wél gevoel voor humor.

(Bron: Jyllands-Posten en SeeMikeDraw)