Thijs' world

Suzuki GSX750E

Daedeloth — Mon, 06 Sep 2010 08:50:27 +0000

Dus dan toch gedaan. Suzuki GSX750E van 1982. Acht-en-twintig jaar oud (vier jaar ouder dan ik), 750cc en 250 kilo zwaar. Met veel moeite op de remorque gekregen en rechtstreeks naar de garage gevoerd voor een volledige checkup.

Ik werd al een beetje bang toen ik het beest zag. Hij is oud, maar goed onderhouden. Maar m’n echte angst moest pas komen toen het ding startte; een brul van een leeuw die ergens opgesloten moet zitten in die motor. 79 paarden zitten in dat ding verstopt; ter vergelijking, de vorige had er 11.

Dus moto gekocht, maar nog niet op gereden. Eerst kijken of hij technisch in orde staat, verzekeren, papieren, … En dán kan ik mij vakkundig tegen de vlakte laten gaan.

Half drie

Daedeloth — Sat, 21 Aug 2010 00:55:08 +0000

Drie dagen nog en ik moet Frans kunnen spreken. Vier dagen nog en ik moet weten hoe een computernetwerk werkt. En vijf dagen heb ik nog om te ontdekken hoe ik m’n bedrijfje winstgevend moet maken.

Ondertussen is deze blog uitgegroeid tot ons enige communicatiemiddel; jij bent immers mijn enige trouwe lezer. Voor jou beschrijf ik mijn leven, mijn laten, mijn doen. Opdat jij dan weet hoe het met mij gaat en zo gerust met je eigen leven verder kan.

Eigenlijk heb ik geluk gehad; ik heb net op tijd ontdekt hoe ik moet studeren. Al drie dagen studeren we tezamen, van ‘s middags tot diep in de nacht. Dat helpt, dat samen studeren; ook tegen jou.

Dus liefste, trouwe lezer: je ziet, ‘t is allemaal zo slecht nog niet. En misschien zie ik je in een later leven, als we beide katten zijn.

Half vier

Daedeloth — Wed, 18 Aug 2010 01:55:33 +0000

Half vier, vlak voor de herexamens. Kwestie van morgen goed uitgeslapen te zijn. Al anderhalf uur lig ik te rollen en te draaien, op zoek naar zalige slaap. Maar de hersens blijven draaien.

Ik ken het probleem: ik heb te veel hersens die zich met de verkeerde zaken bezig houden.

Vroeger had ik deze nachten vooral bij constructieve ideeën. Ik bedacht nieuwe features voor Dolumar, bedacht nieuwe strategieën voor Age of Empire of dacht aan nieuwe business models voor onbestaande bedrijven. Weinig succesvol, moet eraan toegevoegd.

Maar nu dus niet. Ik blijf dezelfde ideeën malen tot ze fijn stof zijn. Misschien kan ik ze dan eindelijk samen vegen en laten wegwaaien met de wind.

Welke gedachten dat zijn is van weinig belang, het punt is dat ik wakker blijf. En als je dan toch niet kan slapen, kan je even goed een blog schrijven. Over het feit dat je niet kan slapen bijvoorbeeld. Dat je godverdomme niet kan slapen.

“Don’t worry about your future.
Or worry, but know that worrying is as effective as trying to solve an algebra equation by chewing bubble gum.”

Everybody’s Free to Wear Sunscreen – Baz Luhrman

En toch blijf ik schrijven. Omdat ik niet kan slapen. Omdat ik denk. En blog.

Intergalactic lovers – Gimme (lyrics)

Daedeloth — Thu, 22 Jul 2010 12:10:48 +0000

What are you waiting for?
Can’t you see that I’m getting pretty bored?
Been hooked up on you for so long.
You’re colouring my every word by every sign.

So here I stand, my heart open wide.
I’ve been shot down again, love has been denied.
I know you’ve been hurt, and so have I.
I know you’ve been hurt;
Just give me a try.

Pills, booze and cigarettes
give me an up and they help me forget
Sex, drugs and mere hopes
give me an up to close the doors.

So here I stand, my back against the wall
Even though I promised myself I wouldn’t crawl
so tell me what it’s gonna do
yes tell me what to do with you

Pills, booze and cigarettes
give me an up and they help me forget
Sex, drugs and mere hopes
give me an up to close the doors.

Gimme, gimme anything
just to, just to,
Gimme, gimme anything
just to, just to,
close that door on you.
Gimme, gimme anything
to close that door on you.

(Intergalactic lovers – Gimme)

Vosje (onafgewerkt)

Daedeloth — Wed, 14 Jul 2010 17:02:00 +0000

't Was in een woud, erg ver van hier
een vosje dronk uit een rivier
wat water, onder sterrenpracht
in een frisse zomernacht.

De nacht was stil, het vosje kalm,
het water koud, maar 't pelsje warm.
De maan scheen wit op 't vosjes  vachtje
in dit wonder woudse nachtje.

't Vosje liep wat door het bos
legde zich even op wat mos
stond dan weer op en ging met stond
naar waar het vosse-neusje stond.

Maar 't vosje wist niet goed waarheen
met al die wereld om haar heen.
Het woud was vol met vreemde dieren
die al tesamen 't leven vierden.

Vosje had niet echt een plaats;
ze deed maar wat, maar nooit iets kwaads.
't Was stil en braaf, en ook steeds lief
zelfs tegen Stink, de eierdief.

Toen vos, bij één van 't vele dwalen
ooit op een dag, als in verhalen
een grijze wolf zag op het pad
dacht vos, hé, wat is dat?

De wolf kwam even aan haar snuf'len
hief zijn poot, begon te knuf'len.
Vosje likte 't wolfse pootje
en gaf haar hart als een cadeautje.

Vos en wolf liepen tesamen
door het woud, het mos, de bramen.
Vos was blij een plek te vinden
waar 't zich rustig aan kon binden.

Uren werden al snel dagen
dagen weken, weken maanden
Vos was niet meer zo verloren
nu zij Wolfje kon bekoren.

Maar diep in wolf zat iets te wreten
en al snel was 't vos vergeten.
Het bos was immers wijd en groot
en vol met vosjes, klein en groot.

Wolf zag vos graag, dat kon hij zweren
doch kon zich tegen 't moois niet weren
Hij sliep naast vos, maar in z'n dromen
zag hij andere vosjes komen.

Vosje zag dat wolfje haar vergat.
Dat had ze niet ingeschat.
Vosje was opnieuw verloren
in het woud waar 't was geboren.

En op een nacht ging vosje weg
nam de benen, een uitweg
Ze liep langs heide, berg en dal
op zoek naar haar plaats in 't heelal.

Wolf werd zonder vosje wakker
vroeg zich af: waar is m'n makker
Waar is vosje nu plots heen
Wolf kromp eventje ineen.

Wolf wist plots weer wie vos was
hoe zij stoeiden in het gras.
Hoe belangrijk vosje was
hoe 't zijn wolvigheid genas.

Vosje bleef door 't leven zwerven
zacht haar naam in't woudmos kerven.
Vluchten van de grijze wolf
die haar liefde zo bedolf.

Zo liepen vos en wolf verloren
zonder een ander dier te storen
gingen zij hun eigen weg.

Maar wolf bleef toch van vosje dromen
dacht dat vosje terug zou komen.

Midnight ranting, part 2

Daedeloth — Thu, 08 Jul 2010 00:04:55 +0000

Hij ligt al twee weken neer. Linker poot omhoog, laptop naast het bed, via wifi en een vnc server verbonden met z’n desktop. Het doet ondertussen geen pijn meer; zolang hij zijn voet maar niet te lang onder zijn bekken houdt. Maybeshewill, een Engelse post-rock band, op 9, omdat 10 te luid is voor de buren. Ramen wijd open, omdat de koude nachtwind deugt doet.

Hij rolt een sigaret, want dat kan hij nu. Hij houdt van het suffe gevoel dat hij, als onervaren roken, even ervaart. De bijsluiters van ontstekingsremmers en andere medische rommel zeggen niets over matig drankgebruik, dus trekt hij nog een pintje open.

Verlangen naar de stad; verlangen naar buiten. Verlangen naar Gentse Fiesten, die nooit meer hetzelfde zullen zijn. Bang voor de veranderingen die z’n leven ondergaan. Bang om ‘t leven terug bij de horens te grijpen, bang om terug vat te krijgen op de tijd.

Hij schrijft in derde persoon om zich daarachter te kunnen verstoppen; om dramatischer over te komen. Hij is niet depressief, maar ook niet gelukkig. Hij durft niet meer verlangen.

Muziek op 10; het spijt me buren.

Hij wil slapen, hij wilt waken. Hij wilt zwerven, maar ook weer thuis komen. Hij wilt verdwalen in een stad die hij al zo lang kent. Hij wilt vluchten, maar wilt ook gevonden worden. Hij wilt sterk zijn, maar ook gevoelig. Hij wilt leven, …

Hij weet dat hij zich moet herpakken, en meestal lukt dat ook. Maar soms, in het midden van de nacht, neemt melancholie het even over. Midnight ranting.

Hittegolf

Daedeloth — Tue, 29 Jun 2010 13:08:19 +0000

Je zwerterig zomers lijfje
dicht tegen 't mijne aan.
Een ode aan't verleden
Een echo van ons bestaan.

Je huilt,
melancholische tranen
om een liefde, vergaan
in de sleur van het bestaan.

We zijn elkaar vergeten,
elk een eigen weg gegaan.
Verdwaald, gevlucht, verstoten
in de complexheid van 't bestaan.

En toch...

Dat lijfje tegen 't mijne
die kusjes in m'n nek
dat zachtjes liggen ronken
dat woordenloos gesprek.

Die zomers zoute tranen
dat stiekeme gemis
Het sluipenende besef
dat er wél nog een “wij” is.

Ik heb jou terug gevonden,
en ik ben erg dichtbij
dus als je even stil staat
dan vindt je zeker mij.

Telefoon

Daedeloth — Fri, 25 Jun 2010 13:53:10 +0000

Ode aan mijn linker voet

Daedeloth — Mon, 21 Jun 2010 22:03:59 +0000

Gij, die mij naar ov'ral draagt.
En, in ruil, slechts schoenen vraagt
en, eenmaal daags, een verse sok
opdat uw geur zich 't licht onttrok.

Gij, die mij van hoog naar laag
deed springen, op die tafe'len daar
in d' overpoort of aan't blandijn
waar nog veel schoon voetjes zijn.

't Is dus met spijt, en met een smak
dat ik vakkundig, met gemak
je over de asfalt liet slepen
en je zo je kracht deed meten
met de straat, die met een knak
een stukje van je enkel brak.

En, tot mijn spijt, moet jij je wreken
door m'n zenuwen open te breken
M'n hart verstommen met helse pijn.
(Dus zo voelt het emo te zijn).

Opdat ik nooit nog zou vergeten
dat je dierbaar voetje breken
niet zo'n goed idee kan zijn.

Addicted to you

Daedeloth — Fri, 11 Jun 2010 00:28:36 +0000

Ik ben niet verslaafd aan facebook, ik ben niet verslaafd aan gmail. Ik kan leven zonder gsm, kan leven zonder wifi, kan leven zonder gprs en 3g. En toch ben ik constant verbonden. Toch zijn mijn mails ‘s ochtends belangrijker dan ontbijt. Toch hou ik de wereld op de hoogte van m’n dagelijkse doen via twitter, facebook en netlog. En toch blog ik.

Maar verslaafd? Neen. Niet aan facebook. Niet aan gmail. Ik ben verslaafd aan jou. Als ik op café m’n mails check, is dat om te kijken of jij mij gestuurd hebt. Als ik een tweet schrijf is het opdat jij hem zou lezen. Als ik blog is het om jou te vertellen wat ik denk.

En, als ik bij jou ben, kan mij dat allemaal gestolen worden.

I got addicted to you
The kinky stuff you do
But you’re affected to
Cause you’re a victim too
My dirty blood turns blue
I need the best of you
’cause i’m addicted to you
I got addicted to you
Got to depend on you
I know you’re tempered too
So come to my rescue

(Addicted – Daan)

Internet addiction, stage 1: denial.